Afgelopen twee dagen hebben jullie de tijd gehad om een verhaal te maken bij de vraag: "Stel je wordt wakker en een groot deel van de wereldbevolking is veranderd in zombies die maar al te graag je willen nuttigen voor lunch, wat is jouw plan om te overleven?" Veel inzendingen kwamen binnen, maar er konden er maar drie winnen!

De redactie heeft urenlang besproken wie dan toch de winnaar moest worden. Bij deze feliciteren wij Bas met zijn superlange zombie verhaal. Hij is namelijk degene die de tijd voor zijn verhaal nam, maar liefst 1335 woorden! Na Bas komen de maagd Gido en de heer Robby. En mocht je tijd over hebben, lees dan het verhaal van de winnaar hieronder:

Het is een zonnige maandag ochtend. Na gedoucht te hebben zie ik op het nieuws dat de wereld voor geteisterd door een zombievirus.
Hoogst waarschijnlijk ben ik een van de laatste, als niet de laatste normale persoon op onze aardkloot. Tijdens het nuttigen van een stevig bakje koffie, want zonder koffie kun je geen zombie invasie afslaan, dat is basiskennis, heb ik mijn plan opgesteld. Zaak is, dat ik Pedigree weet te scoren, want zombies worden van naturen aangetrokken door Pedigree, ook dit is weer zombie bestrijding basis kennis. Echter naar de lokale super markt gaan kan risico vol zijn. Ik heb een bepantserd voertuig nodig...
Vlug ren ik naar mijn garage en pak mijn fiets en stal deze in mijn woonkamer. Gelukkig heb ik nog triplex planken over van de vorige Hello-Kitty invasie. Als een ware Bob de Bouwer bouw ik een anti-zombie tankachtige triplex bepantsering voor mijn fiets. Het project schiet lekker op, maar al snel zie ik dat iets ontbreekt. Een essentieel onderdeel, Nyancat. Vliegensvlug volg ik een 101 cursus nyancat schilderen op internet, en met mijn beste spuit kunsten spuit ik nyancat op mijn voorbepantsering. Mijn tankfiets is af. Geheel in stijl pak ik een €0,80 dure fles champagne en doop mijn voertuig door deze stuk te slaan aan de zijkant. Direct na het raken van de zijkant scheurt mijn linkerflank bepantsering in tweeën. Ietwat aangeslagen van deze tegenslag ga ik opzoek naar een oplossing: Duct tape. Na deze quickfix ben ik er klaar voor. Tijd om Pedigree te scoren.

Ik begeef mij naar mijn voordeur, bestijg mijn vehikel en maak mijn fietshelm goed vast. Ik heb een arsenaal van wapens klaar gelegd, waaronder: Een honkbal knuppel, een slagersmes, een elektrische, een vliegenmepper, de toiletbril van mijn buurman en twee geodriehoeken. Het is al snel duidelijk wat het meest effectieve wapen is, en jullie als getalenteerde zombie killer veteranen ook. Akimbo geodriehoek, en ik neem ook een rol duct tape mee, voor het geval dat ik hem nodig heb.
Ik vervolg mijn weg naar de supermarkt. Mijn reis loopt voorspoedig, totdat ik op een doodstil kruispunt kom. Dit is vrij normaal op maandag ochtend, aangezien ik over een kruispunt rijd op het platteland. Toch klopt er iets niet. Is het die koe in die boom? Nee, doodnormaal. En dan gebeurt het. Van rechts komen twee zombies op mij afgestormd. Hun bloeddorstige mond en uitgedroogde roden ogen zijn weerzinwekkend. Ik raak verstijfd van angst. Het zweet gutst overval vandaan. Ze komen snel dichterbij. Ik zie mijn leven aan mij voorbij flitsen, totdat ik ineens terug denk aan mijn akimbo geodriehoeken. Als een ware ninja werp ik mijn driehoeken richting de hoofden van de zombies. *Wooooossshjjjj*....
Na dat het stof dat was opgewaaid door de immense snelheid van de geodriehoeken weer was gaan liggen, merkte ik dat ik slechts 1 van de 2 driehoeken heb raak gegooid. Gelukkig is deze zombie uitgeschakeld. 
Ik moest snel denken. Ik beraamde een gevaarlijk maar gedurfd plan. Ik sprong 2 meter hoog vanaf zittende positie op mijn fiets over mijn bepantsering. In de hoop dat zand de zombie verblind, gooi ik het naar zijn ogen. Niet zeker of het weet gewerkt ren ik toch langs de zombie en van achter aan. Ik duw hem naar de grond en tape hem vliegensvlug vast aan de grond. De 1e slag is door mij gewonnen.

Ik vervolg snel mijn weg naar de supermarkt. gelukkig verloopt de rest van de weg voorspoedig. Eenmaal daar aangekomen grijp ik snel 2 zakken Pedigree en ren terug naar mijn vehikel. Ik vervolg snel weer mijn weg naar huis, en overrijd als een heuse tank bestuurder de vast getapete zombie. Aan zijn kreun te horen was dit effectief.
Thuis aangekomen met de Pedigree stuit ik op een probleem. Ik ben tot nu toe de enige normale mens die ik heb gezien, en heb zojuist 2 zakken met zombies favoriete ding in mijn huis gehaald.
Het is me al snel duidelijk dat er maar 2 oplossingen zijn: Mijzelf leren vliegen, of de zombies verslaan....

De komende 2 uur spendeer ik aan het leren vliegen. Na vaak te zijn gesprongen van mij dak, en daarop volgend op mijn gezicht vallen, geef ik op. Het is tijd om de zombies te verslaan!
Mijn eerste plan was om een reuze triplex geodriehoek te maken, om de zombies in een keer mee te verslaan. Ik merk echter dat ik daar bij lange na niet genoeg triplex voor heb, en om nou dat kwaliteit mahoniehout waar ik nog een fabuleuze tafel van wilde maken te gebruiken is ook weer zo wat.
Ik beraad youtube voor hulp. Ik zoek en zoek. Term na term, maar geen succes totdat....
Ik vul als zoekterm in: "720 noscope wallstall headshot thru the wall zirrGrizz oh btw how do u defeat a zombie apocalypse jk no rly". na 3 filmpjes te hebben gezien zonder succes, vind ik een filmpje die mij naar overwinning zal leiden! Opgewonden en in extase wil ik er op klikken, maar door mijn nervositeit klik ik tot drie keer mis. Eindelijk weet ik raak te klikken. De intro begint goed, een met paint geschreven text: "Hwo tto kill zombei apocolypase bay Danielll ROFLCOPTER!!!!!!!eleven!!!111!". Mijn vertrouwen in dit filmpje schiet door het dak.

Luttele seconden later komt de tegenslag van mijn leven. Het filmpje toont mij niets van zombie bestrijding technieken, het rickroll'd me.

Verslagen sluit ik de computer af, en drink nog maar een bakje koffie, ik hoef toch niets belangrijks te doen buiten de zombies te verslaan. Ik neem mijn laatste slok terwijl ik denk aan dat vreselijk nummer. Als ik niet levend was, zou het mijn hoofd doen exploderen dacht ik. EUREKA!

Als de bliksem ren ik naar mijn zolder en pak mijn 2 Xtreme Gettoblasters die ik ooit heb gekocht om mee te bowlen. Daarop volgend ren ik naar mijn PC om daar snel Rick astley - never gonna give you up (sluikreclame) te downloaden. Na deze snel te hebben gedownload, smijt ik dit nog sneller op mijn eiPod. Gelukkig zijn mijn gettoblaster stiekem uit de toekomst en ondersteunen, op een of andere manier, dualdeck eiPod aansluiting. Ik tape het wangestalte aan mijn rug en ren naar buiten. Ik ren vervolgens weer naar binnen, want ik ben het hoofdingredient vergeten, de Pedigree.

Volledig voorbereid ren ik naar de grootste open plek die iedereen kan missen, de bilbiotheek. Ik stel mij op in de sci-fi-roman gang. Deze is op de 2e vloer dichtbij de balustrade van waar ik naar de open leesplek op de begane grond kan kijken. Het is tijd voor actie.

Ik stort alle Pedigree naar beneden, tot aan het laatste brokje toe. Ik wacht en wacht. De tijd gaat langzaam. Na een halfuur te hebben gewacht ben ik een even gaan plassen in het psychologische-ontwikkelings-romans-gangpad. Net nadat ik mijn knoopjes heb dichtgedaan begint de aarde te trillen. Ik was bang dat er nu ook nog een aardbeving plaats vond. Alsof mijn dag niet slechter kon. Dit was echter onjuist.
Duizenden zombies bestormen de Pedigree berg. Ze beginnen te schranzen als varkens. Zelfs de vastgetapete zombie heeft weten los te wrikken en schranst nog half in gepakt mee met de rest. Van het een op het andere moment stoppen ze allemaal. De menigte splijt zich, en de opperzombie komt naar voren. Ik had het kunnen weten. het is Leen, van Frisia financieringen! 

Ik wist het zeker, dit is het moment, het is nu of nooit. Ik speel Never gonna give you up af, en gooi het gevaarte naar onder en tape snel mijn beide handen vast aan mijn oren met mijn rechterhand (knap hé?)
Niet lang daarna hoor ik een soort van popcorn poppen. Ik herinner mij dat ik voor het plassen een zak popcorn in de magnetron had gelaten. Ik haal deze er wel later uit, ze zijn toch altijd verdomt warm na klaar te zijn gemaakt. Daarna hoor ik de luidste knal van mijn leven. Ik kijk naar onder, en zie dat mijn plan heeft gewerkt, alle zombies, ook Leen, zijn uit elkaar gebarsten. 
Zelf voldaan ga ik naar huis met een zak popcorn. Missie geslaagd.