Franchises als Battlefield, Medal of Honor, Brothers in Arms, Far Cry of zelfs racegames zoals Need for Speed, GRID, Dirt of misschien wel strategiegames en de vele andere genres weten mensen te boeien, ook mij. Maar waarom is Call of Duty de nummer één? Waarom heb ik een gat van meer dan 200 uur tussen Call of Duty en al deze andere games op mijn Xfire-profiel? Kortom: wat maakt de Call of Duty-serie beter dan welk spel dan ook uit de eindeloze lijst van games?

Voor het eerst in lange tijd heb ik zelf een onderwerp voor mijn columns aangedragen. De reden was eigenlijk dat ik graag wat zou willen vertellen waarom Call of Duty mijn 'gamewereld' beheerst. Mijn columns bewijzen maar weer dat niet alleen het spelen van Call of Duty, maar ook het schrijven over Call of Duty een deel van mijn tijd bestrijkt. De reden waarom ik me een half jaar geleden heb aangemeld als columnist van Call of Duty.nl is omdat ik de serie ronduit geweldig vind.

Waarom is Call of Duty dan zo goed? Laat ik maar gewoon van het begin beginnen, in mijn geval Call of Duty 2. Toen ik die game voor het eerst speelde was ik ongeveer dertien jaar. Ik zag toevallig op televisie een trailer van dit gloednieuwe spel en ik was direct geïnteresseerd. Ik speelde amper games maar de overtuigende trailer trok met direct over de streep en ik ben de volgende dag meteen met een vriend naar de winkel gegaan. Een knap staaltje reclamewerk dus. Een spel van zestig piek is voor een amper gamende 13-jarige veel geld, maar ik heb mijn spaarvarken zonder enige twijfel of morele bedenkingen geslacht.

De eerste impressie was verbluffend. Vanaf het moment van spelen steeg mijn interesse in Call of Duty tot ongekende hoogte. De explosies, het geschreeuw, de spannende missies, de vernietigende werking van de Tweede Wereldoorlog, de nationalistische taferelen etc. Wat een spel.

Na toch een flink aantal uurtjes achter de rug te hebben in toen vooral nog de singleplayer, ben ik me gaan verdiepen in meer van deze games. Aangezien ik toen nogal fan was van de singleplayer en deze vrij snel was uitgespeeld ging ik op zoek naar soortgelijke ervaringen. Met name de Tweede Wereldoorlog sprak mij erg aan. Ik kwam al gauw bij Battlefield 1942. Na deze game gespeeld te hebben waren de hoge verwachtingen ervan zo goed als de grond in geboord, het leek mij niks vergeleken met CoD2. Ook andere games zoals Brothers in Arms en Medal of Honor wisten me niet dermate te overtuigen. Ik wil niet zeggen dat deze games slecht zijn, in tegendeel, ze vormden een goede concurrent voor Call of Duty 2, maar geen van deze games waren zo goed, zo sterk en zo imposant als de bijna perfecte Call of Duty 2. Wapens waren bij andere titels slechter afgewerkt, iets te lomp afgebeeld, de gameplay werkte gewoon niet naar mijn verlangen. Call of Duty 2 daarentegen had realistische wapens met perfect geluid en alles liep vloeiend. In de multiplayer kwam dit duidelijk tot uiting. Niets is mooier dan rifle-only in Toujane (Hoofdredacteur: nee, Carentan!). Alles werkt perfect en zelfs in haar multiplayer is Call of Duty 2 niet te overtreffen door welk spel dan ook, wat mij betreft.

De volgende Call of Duty's waren, met kleine uitzonderingen, net zo goed een succes als het om de PC-versie gaat. Met Call of Duty 4 was Infinity Ward dan een nieuw tijdperk ingeslagen maar ook hier was de besturing perfect en waren de missies weer om van te smullen. De multiplayer werkte net zo goed als die van Call of Duty 2 en ook deze game heeft heel wat uren op haar naam staan op mijn lijst met gespeelde games. Modern Warfare 2 is ook leuk en ziet er weer prima uit. De support laat echter veel te wensen over en de vele problemen die de online modus kent is niet wat we gewend zijn van Infinity Ward.

Natuurlijk speel ik niet alleen Call of Duty. Ik probeer zoveel mogelijk spellen een kans te geven. Niet alleen daarom: ik zoek ook afwisseling want alleen Call of Duty spelen is misschien wat te veel van het goeie. Battlefield 2 bijvoorbeeld zorgt voor de nodige afwisseling. De wapens en besturing zijn niet perfect maar het rondracen met vehicles blijft het spelen waard. Ook technische hoogstandjes van games met totaal andere genres en gameplay spreken mij aan. Assassin’s Creed is een goed voorbeeld. Of wat dacht je van de altijd aanwezige GTA-series? Of zelfs boeiende strategiegames zoals Anno 1404 en Age of Empires. Kortom, ik speel alles maar de game der games blijft voor mij Call of Duty.