Weten jullie het nog? 9 November 2003, een belangrijk dag voor menig shooterfanaat. Het was de dag waarop een nieuwe ontwikkelaar, Infinity Ward (IW) genaamd, haar eerste game uitbracht. En we weten allemaal dat het zeker niet haar laatste zou zijn. Daar ben ik natuurlijk blij om, want door de jaren heen heb ik de Call of Duty-franchise zien evolueren van intens, naar adembenemend en vervolgens naar een hartaanval. Geen enkele ontwikkelaar kon in hetzelfde pad treden van IW, vandaag één van de beste ontwikkelaars. (discussie is hierover mogelijk.. – de hoofdredacteur) En hoe dat nu toch komt, dat IW vandaag nog steeds bestaat, dat ga ik met jullie nog eens lichtjes opfrissen.

Harbor Rifle Only, als je bij het horen van deze woorden het hoort donderen tot in Keulen, gelieve u dan zo snel mogelijk naar de dichtstbijzijnde softwareboer te begeven. Het is een begrip dat menig gamer kent, toch wel een van de bekendste multiplayermodes in het multiplayerluik van de Call of Duty-franchise. Spijtig genoeg zullen de consolespelers onder ons er vandaag niet veel aan hebben, aangezien er geen Dedicated Servers worden ondersteund op de consoles.

De eerste keren dat ik Call of Duty 1 online speelde, vertoefde ik meestal in de vervallen huisjes van het dorpje Carentan. De map was zo interessant, mede omwille van de gelijksoortige scène in de serie Band of Brothers, waarop de Call of Duty-franchise voornamelijk is gebaseerd. Na een poosje was ik het wel beu, in dat dorp gewoon wat svenisthemans te fraggen (doden), en ik ben uiteindelijk de weg kwijtgeraakt. Ik ben deze dan maar gaan vragen. Mijn map kon ik ook al niet gebruiken, aangezien er net zo'n Duitsertje dat promotie wilde maken, de minimap uit mijn handen had geschoten. Een ellenlange weg had ik afgelegd en nog geen enkel spoor van menselijk leven in de buurt. Ik nam de handleiding erbij, en begon te zoeken. In de handleiding stonden enkel wat tips en zulke basale dingen, en op dat moment vraag je je af waarom er dan eigenlijk zo’n een handleiding bij steekt.

Op puur instinct ben ik dan maar naar het noordoosten getrokken, met volle moed weliswaar. En dit is waar het voor mij allemaal begon. Jawel, Rusland. In een klein haventje, Harbor genaamd (hoe origineel), stonden een aantal Flak-kanonnen en wat kisten met voedselvoorraden. Niets bijzonders op het eerste gezicht, maar ik ga jullie toch de intentie van deze map proberen uit te leggen. Een map waar ik tot nu toe al meer dan tientallen uurtjes heb doorgebracht.

Iedereen kent deze map, want als je een beetje skill had, was dit het juiste adres.

Alhoewel je zeer sterke wapens kon hanteren, zoals de Mosin Nagant, ondervond ik toch nog tal van problemen. Zo ontdekte ik dat ik veel meer kills haalde, wanneer ik mijn mouse sensitivity wat aanpaste. Al gauw had ik elke match een k/d ratio van +1, wat voor de meeste spelers waarschijnlijk nog niet de helft is van wat zij halen, maar het kon toch tellen voor een groentje als ik. En jullie weten ook hoe verslavend het daar wel is, en hoe meer tijd je er doorbrengt, hoe meer virtuele vrienden je maakt. Een clan zoeken in Call of Duty is nu eenmaal niet zo moeilijk en al gauw kwam ik in het clanwereldje terecht. Voor beginnende spelers is dit echt een aanrader, om met ietwat meer ervaren spelers te spelen. Zij leren je de kneepjes van het vak, zoals Bunny Hopping (springen terwijl je schiet) of lean (leunen) handig te gebruiken. Na mijn zware mentale opleiding was ik dan eindelijk klaar voor het grote werk.

Inderdaad, ik heb het hier over Search & Destroy. In het eerste deel van de reeks was het bij Search & Destroy de bedoeling dat de Russen op één van de reeds hierboven vermelde Flak-kanonnen een bom plaatsen.

Aan de Axis (Duitsers) was het de taak om, als de Russen het bommetje hadden geplaatst, de bom te vernietigen. Na een potje van vier minuten hoorde je meestal de stem 'Axis Win' en wist je dat het voorbij was. Maar niet alleen door bommetjes te planten kon je winnen, ook door gewoon alle soldaten van het andere team af te slachten. Daarnaast waren grenade spammers (mensen die alsmaar granaten gooien) verleden tijd, aangezien elke server de granaten gewoon wegliet. Ook vandaag nog spelen er nog altijd duizenden mensen op de Harbor Rifle Only servers van Call of Duty 1 en ook mij kan je daar nog steeds vinden. Haal dus dat eerste deel vanonder het stof en steek hem in je pc, en dan knallen maar!