Kursk: waarschijnlijk niet bekend bij velen, behalve bij diegenen die de geschiedenisboeken kennen, met de Nederlandse schrijfwijze ‘Koersk’.Hoe je het ook schrijft, er vond de grootste tankslag in de geschiedenis van de mensheid plaats en behoudt tot op de dag van vandaag dat record. In Call of Duty: United Offensive vecht je aan de kant van de Sovjets om stand te houden tegen de enorme golven vijanden die het op jou en je kameraden hebben voorzien. Stalingrad heeft ons geleerd dat terugtrekken geen optie is voor Stalin en zijn arbeidersleger (bij Hitler ook niet overigens).

Je begint in een treinstel waar je samen met je kameraden zit, wachtend totdat de deuren open gaan. Zodra de deuren open gingen, was de eerste indruk voor mij samen te vatten in één woord: chaos. Overal zie je vriendelijke troepen en tanks zich een weg banen richting het front, terwijl je het loeiende gehuil van de stuka’s hoort die hun bommen gooien op je kameraden. Zodra je in de richting de vrachtwagen loopt waar je in moet stappen, slaan de granaten al om je heen in. Eenmaal in de vrachtwagen wordt het er niet beter op, alles om je heen wordt geraakt door de overvliegende stuka’s, met hun angstaanjagende sirenes. Onderweg worden de vrachtwagens links en rechts van je geraakt door de artillerie, om de schrik er nog meer in te jagen en je natuurlijk flink te imponeren.

Wanneer je bij het loopgravennetwerk aankomt, slaat de artillerie nog steeds overal om je heen in. Zodra je uit de vrachtwagen bent gestapt, ga je in een bunker om munitie voor je wapen te ontvangen. Je vervolgt je weg samen met je kameraden richting de rechterflank om die te verdedigen, terwijl de granaten om je heen vallen. Eenmaal in de loopgraaf houdt de artillerie al snel op, om dan een fluitje te horen. Gefahr!

Voordat je het weet zie je de Duitsers op je af komen stormen. Ze komen van alle kanten, en ervaring leert dat dit één van de moeilijkere missies is uit United Offensive. Er zijn simpelweg teveel mofski’s en al snel hebben ze je loopgraaf bereikt, waar het al spoedig uitloopt op een man-tot-man gevecht. En om het nog lastiger te maken staan er op de heuvels Elefant-tanks die hun minutie richting jouw linie schieten.

Na een paar minuten, die een eeuwigheid lijken te duren, houdt de Duitse aanval op en wordt je direct naar de linkerflank gesommeerd, om aldaar een tweede aanval te stoppen. De linkerflank is relatief makkelijk om schoon te vegen, maar je moet wel rekening houden met de vlammenwerper. De vlammenwerper is een zeer effectief wapen in de loopgraven, en daar kom je dan ook al snel achter als je er te dicht bij in de buurt komt. Afstand houden dus, is het advies.

Zodra je de linkerflank veilig hebt gesteld, ga je samen met je kameraden weer terug naar de rechterflank. Eenmaal daar, krijg je het ronduit suïcidale bevel om richting de Elefant tanks te lopen en satchel charges op de tanks te plaatsen. Omdat de tanks in een open veld staan is het oppassen geblazen, aangezien je bijna nergens dekking kan zoeken. Gelukkig is het me gelukt om er in één keer heelhuids er doorheen te komen, maar niet zonder de angstige momentjes.
Nadat de tanks zijn opgeblazen, krijg je het bevel om de opgedroogde rivier te volgen richting een kleine nederzetting. Ook dit stuk bevat relatief weinig dekking, en het is de eerste keer dan ook schrikken zodra je in een hinderlaag loopt.

Eenmaal in de kleine nederzetting moet je de huizen van Duitsers zuiveren en het twee minuten uithouden in een tegenaanval. De nederzetting is redelijk makkelijk te zuiveren van Duitsers, maar het verdedigen is een heel ander verhaal. In het begin van de aanval kan je achter een machinegeweer kruipen om de Duitsers af te houden, maar voor niet al te lang. Uiteindelijk ben je dan ook gedwongen om je positie te verlaten en over te gaan in huis tot huis en man tot man gevechten. De Duitsers zijn met velen en ze komen dan ook regelmatig het huis binnen wat je staat te verdedigen. Dat zorgde soms voor wat nijpende momentjes als je het niet door had. Maar uiteindelijk hoor je het typische geratel van Russische machinegeweren, en zie je dat de tijd op is: je hebt het gehaald. Amper.

En zo komt het level met zonder twijfel de meeste artillerie-inslagen in Call of Duty tot een eind. Heftig, intens en chaotisch, zijn slechts enkele woorden om dit indrukwekkende level te beschrijven. Ik heb veel levels voorbij zien komen in de Call of Duty-reeks, maar ik kan me geen level herinneren waar zoveel artillerie in zit. Ik vind Kursk een uitdagend level, dat je onderdompelt in een andere sfeer dan we gewend zijn, sowieso valt Gray Matter te prijzen voor al die mooi levels in United Offensive.

De eervolle vermelding is deze keer voor ToxicTrojan die het antwoord als eerste goed had. De naam van de sergeant was Borodin, die jou voor hem uitstuurde, zodat hij de schutters achter de machinegeweren ongestoord kon uitschakelen.

De prijsvraag van deze week luidt als volgt:
-Waarom is het van groot belang dat je de nederzetting in het eind van het level verovert en bezet houdt?
-Waar in het huis dat je moet verdedigen bevindt zich het machinegeweer?

Graaf die oude Mosin-Nagant op uit je tuin, poets je roestige bayonet weer op, vandaag even geen M16’s.